«Ο Κασαλντάλιγα, γέρος και ετοιμοθάνατος εδώ και καιρό, ακινητοποιημένος μπροστά στη λίμνη κοντά στην οποία ζει, ανακεφαλαιώνει το παρελθόν και εξιστορεί την τωρινή του κατάσταση. Στην αναζήτηση ενός προορισμού «σαφούς και ξεκάθαρου», προσπαθεί αρχικά να γίνει μάρτυρας του έρωτα, έπειτα ήρωας πολέμου, για να μετατραπεί τελικά σε καταδότη.

Βέβαια, αντί να προσπαθεί να εκπληρώσει τους δύο πρώτους προορισμούς, μάλλον φλερτάρει με την ιδέα που τον ωθεί σε αυτούς, μια κι αυτή είναι η ιστορία ενός άβουλου πλάσματος, ενός δειλού, παθητικού και αναποφάσιστου ανθρώπου, τουλάχιστον μέχρι το 1939, που επιτέλους αρχίζει να δραστηριοποιείται».