Ένα δεκαπεντάχρονο κορίτσι, εγκλωβισμένο στο περιοριστικό πλάισιο μιας άκαμπτης οικογένειας, διοχετεύει όλη του την ανάγκη για κατανόηση, τρυφερότητα και προσφορά στον έρωτά του για μια Μαροκινή πολύ μεγαλύτερης ηλικίας και εξίσου στερημένη από τα πάντα. Εκείνο που ενώνει τα δυο αυτά πλάσματα είναι η κοινή τους μοναξιά, η κοινή τους διάψευση, το κοινό τους αδιέξοδο. Η τζαμαρία που χωρίζει το πατρικό σπίτι της ηρωίδας από το γκαράζ όπου ζει η Μίνα γίνεται σημείο συνάντησης και αναφοράς. Στην πορεία της προς την ωρίμανση και την αυτοσυνειδησία, η κοπέλα θα οδηγηθεί προς την αυτοκαταστροφή και θα καταστρέψει το σκληρό και απάνθρωπο περίβλημα που την πνίγει, που αποξενώνει την ίδια και τους γύρω της από τον υπόλοιπο κόσμο, από τη ζωή, και που δεν είναι άλλο από το σπίτι των γονιών της.