Είναι ένα δυνατό και πρωτότυπο δοκίμιο, ένα είδος ποιητικής σκέψης πάνω στους χαμένους γνωστικούς της Αιγύπτου, που η ριζική άρνησή τους να πιστέψουν στον κόσμο, έτσι όπως είχε παρασταθεί από τους χριστιανούς θεολόγους, τους οδήγησε στην καταστροφή τόσο στην Αίγυπτο όσο και στη Βοσνία, πριν καταλήξει σ' αυτές τις Θερμοπύλες της γνωστικιστικής ψυχής που ήταν το Μονσεγκύρ. Θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι αυτό το βιβλίο αν και είναι άψογη η τεκμηρίωσή του, βρίσκεται πιο κοντά στην ποίηση παρά στην ξερή επιστήμη. Αναπαριστάνει την ζωή των γνωστικών με την ίδια πειστικότητα που αναπαράστησε ο D.H. Lawrence τη ζωή των χαμένων Ετρούσκων.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ