«Ζούμε στα δάση, γιατί έτσι μάθαμε. Μείναμε μόνοι με τους θάμνους και, όταν σταθήκαμε γυμνοί, αποκαλύφθηκε ποιοι ήμασταν αληθινά. Ο μόνος τρόπος να σκοτώσεις έναν Ινδιάνο είναι να σκοτώσεις πρώτα το άλογό του.»

Δεμένοι με τη γη, οι Ινδιάνοι έμαθαν να σέβονται τον κύκλο της ζωής, να αφουγκράζονται τη φωνή της φύσης, να βιώνουν τη σοφία της. Είδαν σιγά-σιγά v' αλλάζει το τοπίο γύρω τους και μαζί μ' αυτό και η ζωή τους. Κυνηγήθηκαν, έγιναν ξένοι στην ίδια τους τη γη, περιορίστηκαν σε Ειδικές Περιοχές Διαβίωσης. Μακριά από τη φύση, ξεκομμένοι από το μοναδικό τρόπο ζωής που γνώριζαν, ένιωσαν το αδιέξοδο. Τώρα πια κανείς δεν τους κυνηγά, κι εκείνοι δεν έχουν τίποτα άλλο να χάσουν. Δεν κερδίζεις τίποτα σκοτώνοντας ένα νεκρό Ινδιάνο...

Τώρα που όλα άλλαξαν, εκείνοι σαν γνήσιοι ιχνηλάτες, μένει να αναζητήσουν για άλλη μια φορά τα δικά τους μονοπάτια στη νέα πραγματικότητα. Σε μια Ειδική Περιοχή Διαβίωσης της βόρειας Μινεσότα, οι ιστορίες τριών γενεών Ινδιάνων διασταυρώνονται και ξετυλίγουν με γοητευτικό τρόπο τα τελευταία εβδομήντα χρόνια μιας άλλης άγνωστης Αμερικής.