Οι βιογραφίες των καλλιτεχνών της Αναγέννησης, από τον Cimabue μέχρι και τον συγγραφέα του έργου Giorgio Vasari (1511-1574), θεωρούνται η βάση για τη νεότερη Ιστορία της Τέχνης.
Η πρώτη έκδοση ήταν σε δύο τόμους και χρονολογείται το 1550, η δεύτερη έκδοση, σε τρεις τόμους, είδε το φως της δημοσιότητας το 1568.
Όλες οι βιογραφίες καλλιτεχνών που γράφτηκαν από τότε αφορμώνται από τον Vasari και ακολουθούν το πρότυπο που δημιούργησε εκείνος. Γιατί δεν αρκείται στην απλή καταγραφή, αλλά προχωρεί στην κριτική αντιμετώπιση και αξιολόγηση των δεδομένων, κάτι που οδηγεί στην Ιστορία της τέχνης ως επιστήμη η οποία παρακολουθεί δημιουργούς και έργα συσχετίζοντας και εντοπίζοντας το καλλιτεχνικό δυναμικό και τις αξίες που το συναποτελούν.