Τούτη εδώ η οικονομική ερμηνεία της μηχανικής της εργασίας θα προκαλέσει, κατά πάσα πιθανότητα, το ενδιαφέρον του επιστημολόγου, γιατί εικονογραφεί ένα τύπο σχέσεων μεταξύ «στιβαρών» και «χαλαρών» επιστημών που αναδεικνύεται σπανίως και σύμφωνα με τον οποίο οι πρώτες εμφανίζονται οφειλέτες των δεύτερων. Αλλά ίσως επίσης να ενδιαφέρει, για συμμετρικούς λόγους, τον φυσικό και τον ειδικό των κοινωνικών επιστημών: θα θυμίσει στον πρώτο το πρακτικό βάρος και, συνεπώς, το κανονιστικό μέρος —συχνά λησμονημένο— της επιστήμης του. Θα προσκαλέσει τον δεύτερο να επενδύσει στο θεωρητικό πεδίο των τεχνικών διαδικασιών, το οποίο εγκαταλείπει, αδίκως, στους ειδικούς των θετικών επιστημών.