Βίοι Ελάσσονες, γιατί είναι βίοι ταπεινών, ή ελάσσονες ως προς τον βαθμό εκπλήρωσης των ονείρων τους; Και τα δύο. Οκτώ βίοι, τους οποίους ο συγγραφέας ανασύρει από τις οικογενειακές ή προσωπικές του μνήμες, βίοι υποδειγματικοί για την οδυνηρά ανθρώπινη αλήθεια τους που ισοδυναμεί με εξιλέωση. Οκτώ βιογραφίες-αγιογραφίες απλών ανθρώπων που κατακτώντας τη θέση τους στο λογοτεχνικό πάνθεο εκπληρώνουν το όνειρο του αφηγητή-συγγραφέα. Με τη συγγραφή τους, ο συγγραφέας που δεν γράφει, γίνεται επιτέλους ένας συγγραφέας που γράφει. Η θεία Χάρις του γραψίματος, την οποία από χρόνια περιμένει, τον επισκέπτεται. Ο Πιέρ Μισόν λυτρώνεται επιτέλους από την απουσία του γράμματος την οποία ντύνει με λέξεις σφιχτοπλεγμένες, καλοδιαλεγμένες, αρμονικά συνδυασμένες με ρυθμούς που αναδεικνύονται καλύτερα όταν το κείμενο διαβάζεται μεγαλόφωνα εξαιτίας, ή χάριν ίσως, της σχέσης του συγγραφέα με το θέατρο.