"Ο Έφηβος" (1875) είναι μια από τις μεγαλειώδεις δημιουργίες του διάσημου ρώσου μυθιστοριογράφου. Είναι οι εκμυστηρεύσεις ενός νόθου γιου, του Αρκάντι Ντολγκορούκι, που περιγράφει τις περιπέτειές του στην Αγ. Πετρούπολη, στην προσπάθειά του να κερδίσει τη στοργή του πατέρα του, του Βιερσίλοφ. Αυτός είναι μια διχασμένη προσωπικότητα και στο πρόσωπό του ο Ντ. εκφράζει τις προσφιλείς του πεποιθήσεις, π.χ. ότι ο ρώσος είναι ο μοναδικός οικουμενικός άνθρωπος, ενώ ο ευρωπαίος διανοούμενος βρίσκεται στο χείλος της καταστροφής εξαιτίας του επαναστατικού υλισμού του και της άρνησης του Χριστού.
Ο ίδιος έλεγε γι' αυτό το μυθιστόρημα: "Υπάρχουν τέσσερα μυθιστορήματα μέσα στον Έφηβο".