Ο Γουίλ Φρίμαν είναι τριάντα έξι ετών και δεν έχει καμιά απολύτως διάθεση να κάνει παιδιά. Ούτε καταλαβαίνει γιατί όλος ο κόσμος τού έχει φάει τ' αυτιά να γίνει πατέρας. Ζει σ' ένα μοντέρνο διαμέρισμα στο Ίσλινγκτον, χωρίς παιχνίδια σκόρπια στο πάτωμα και χωρίς μαρμελάδες χυμένες πάνω στα CD του. Δε χρειάζεται να εργάζεται χάρη στα δικαιώματα που εισπράττει από ένα φριχτό χριστουγεννιάτικο τραγούδι που έτυχε να γράψει ο πατέρας του το 1938. Ο Γουίλ αντιλαμβάνεται, χάρη σ' ένα τυχαίο γεγονός, τη σημασία των χωρισμένων μαμάδων, ειδικά όταν αυτές μοιάζουν με την Τζούλι Κρίστι έτσι, μπλέκεται με μια ομάδα χωρισμένων μητέρων και επινοεί ένα γιο δύο χρονών, την απουσία του οποίου χρειάζεται να δικαιολογεί συνεχώς λέγοντας όλο και πιο τερατώδη ψέματα.