Κάποτε ήταν διάσημη πιανίστα, έκανε περιοδείες, εισέπραττε ενθουσιώδη χειροκροτήματα, άλλαζε εραστές και συζύγους, όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα πάνω της. Δεν είχε ποτέ χρόνο για την κόρη της, ναι, μάλλον δεν ήταν καλή μητέρα.

Τώρα είναι καθηλωμένη στο καροτσάκι. Πρέπει να τη φροντίσουν, αν θέλουν να την κληρονομήσουν. Η κόρη της την ταΐζει νευρικά στο στόμα άνοστα φαγητά, την πλένουν με σκληρό σφουγγάρι, της κάνουν δώρο πλεχτές ρόμπες, άρωμα λεβάντα και περιμένουν να πεθάνει.

Εκείνη πεισμώνει. Γοητεύει ακόμα τους άντρες, λατρεύει το Σανέλ 5 και τους μεγάλους συνθέτες. Προς απογοήτευση όλων, είναι ακόμα ζωντανή. Αποφασίζει να μην είναι καθόλου συνεργάσιμη. Φτύνει το φαγητό της, λερώνει τα ρούχα και το κρεβάτι της, αρπάζει κάθε ευκαιρία να κάνει τη ζωή της κόρης της ανυπόφορη.

Μητέρα και κόρη δείχνουν τα δόντια τους καθημερινά. Πότε η μία και πότε η άλλη είναι το ψάρι στη γυάλα που το αρπακτικό κατοικίδιο ονειρεύεται την εξόντωσή του. Τι απέγινε η ανοχή και η συγνώμη; Για ποιoν προορίζεται μια λαχταριστή δηλητηριασμένη τούρτα στο ψυγείο;