Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΓΛΩΣΣΙΚΟΥ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΟΥ

Είναι δεδομένο ότι οι γλώσσες του ανθρώπου δεν είναι όμοιες μεταξύ τους. Υπάρχουν γλώσσες λεξικογραφικά πλούσιες, όπου οι λέξεις μπορούν να διαθέτουν μια μεγάλη ποικιλία εννοιών και όπου η νοηματόδότησή τους βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με τα νοήματα που εκφέρονται, μια τέτοια γλώσσα είναι και τα αγγλικά. Υπάρχουν αντίθετα άλλες γλώσσες που χαρακτηρίζονται από εκτενή ακριβολογία, σε αυτές μια μεγάλη ποικιλία διαφορετικών λέξεων αντιστοιχούν στα πολλαπλά επίπεδα νοημάτων με τα οποία μπορεί να γίνει αντιληπτός ο κόσμος. Σε αυτή την τελευταία κατηγορία ανήκει και η ελληνική γλώσσα και στο λεξιλογικό της πλούτο βρίσκεται η ομορφιά και η δυσκολία της.

Γίνεται έτσι αντιληπτό ότι η παραγωγή λόγου στην ελληνική γλώσσα βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με το εύρος του λεξιλογίου που εμπεριέχεται σε αυτόν. Μια παρατήρηση ιδιαίτερα κρίσιμη για τα δεδομένα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, και αυτό όχι μόνο εξαιτίας της αυξημένης δυσκολίας των μαθημάτων της γλώσσας.