ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ 13ο ΑΙΩΝΑ ΠΙΟ

Οι Ασίκηδες είναι οι περιπλανώμενοι λαϊκοί καλλιτέχνες της Ανατολίας, που εκπροσωπούν τη γνήσια λαϊκή μουσική και ποίηση του τουρκικού πολιτισμού. Καταγόμενοι από διάφορες φυλές και προερχόμενοι από τις φτωχότερες τάξεις του λαού διατηρούν πολλά στοιχεία της νομαδικής ζωής, της προϊσλαμικής σαμανιστικής θρησκείας, της μαγείας, της ελευθεριότητας και του πανανθρωπισμού και υμνούν τον έρωτα, τη φιλία, τη φύση, την κοινωνική δικαιοσύνη, την ταπεινότητα, τον ηρωισμό κ.ά.

Με σύντροφο το σάζι περιοδεύουν στα χωριά και τις πόλεις παίζοντας και ερμηνεύοντας τραγούδια της λαϊκής παράδοσης ή αυτοσχεδιάζοντας καινούργια. Το τραγούδι του ασίκη, που σημαίνει εραστής, ερωτευμένος, παθιασμένος με τη ζωή, ξεκινάει από έναν απλό έρωτα και γίνεται έρωτας της ελεύθερης ζωής και της παγκοσμιότητας.