Η μελέτη αυτή, αποτελεί μια συμβολή στην έρευνα ενός από τα πιο ασαφή και τα πιο αντιφατικά ζητήματα: την συμμετοχή του Ελληνισμού στον αρχέγονο Χριστιανισμό. Ο Ορφισμός, που γενικά θεωρείται σαν μια από τις πιο σημαντικές και τις πιο ενδιαφέρουσες θρησκευτικές εκδηλώσεις του αρχαίου κόσμου, χρήζει κατ' αρχήν προσοχής. Οι ομοιότητές του με τον χριστιανισμό, που γίνονται αντιληπτές με την πρώτη εξέταση, είναι πάρα πολλές και πολύ χαρακτηριστικές, για να δικαιολογηθεί a priori η έρευνα που θα επιχειρήσουμε.

Ο Ορφισμός, αποτελεί πράγματι μια αποκαλυπτική θρησκεία με τους προφήτες και τα ιερά βιβλία της. Ο θεός του υποφέρει, πεθαίνει και ανασταίνεται δοξασμένος. Εγγυάται στους πιστούς την εξαγορά του προπατορικού αμαρτήματος, μια μυστική ανάσταση, και μετά τον θάνατο μια τέλεια ένωση με την θεότητα· απειλεί τους μη-μυημένους με αιώνια βασανιστήρια. Διακονεί έναν κανόνα αγνότητας και ασκητισμού, και θεωρεί την ζωή σαν μια οδυνηρή δοκιμασία που η ψυχή πρέπει να διασχίσει για να καθαρθεί. Ανάμεσα στον χριστιανισμό και τον ορφισμό, φαίνεται όμως πως υπάρχει κάποια πνευματική ομοιότητα που μάταια θ' αναζητούσαμε αλλού...