Στο αποκορύφωμα της λογοτεχνικής σταδιοδρομίας του, ο Πάουελ Τσέλαν, κατά πολλούς ο σημαντικότερος γερμανόφωνος ποιητής του 20ού αιώνα, συνοψίζει τον αναστοχασμό του για την ποίηση σε μια ομιλία που έγινε διάσημη. Πρόκειται για τον "Μεσημβρινό", ένα κείμενο το οποίο, μαζί με τα υπόλοιπα πεζά του Τσέλαν, αναμετράται με όλα τα μεγάλα προβλήματα της ευρωπαϊκής ποιητικής παράδοσης, όπως αυτά εμφανίζονται μέσα από τον μεγεθυντικό φακό της μεταπολεμικής εμπειρίας και της ώριμης συνείδησης του μοντέρνου.