Κάτω εκεί που ο ζέφυρος
χαϊδευτικά αγκαλιάζει
τα γαλανά του Ιονίου τα τρίσβαθα νερά,
εκεί που η φύση γελαστή αρώματα τινάζει
και του πελάγου ο αφρός νανουρίσματα σκορπά,

Εκεί που οι αύρες χύνουνε σταλαγματιές τα μύρα
και το γαλάζιο άπειρο χρυσοαστροβολά,
'κει μέσ' σε κάποια αφάνταχτη, μάγα φωτοπλημμύρα
που από ποτάμια χύνεται ουράνια, θεϊκά,

Εκεί που εναρμίνιο στένουν χορό ναϊάδες
κι' ανεβοκατεβαίνουνε νεράϊδες στο βυθό,
εκεί αφροστεφάνωτες φέγγουν εφτά πλειάδες
αδερφωμένες όλες τους με το αυτό παλμό.

Κι' αξίζουν την αγάπη μας και την θερμή λατρεία,
γιατί τους δόθηκε η ευχή απ' το Δημιουργό.
Ακάθεχτη κάποια -ορμή- να κάνουν τη θυσία
στης Τέχνης το Ναό!
ΣΤΑΥΡΟΣ Θ. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ