Στην καρδιά του χειμώνα, κάπου στη Δανία, σ' ένα μαιευτήριο, μερικές ετοιμόγεννες περιμένουν την ώρα του τοκετού: τη συναρπαστικότερη ανθρώπινη εμπειρία. Ώρα προς ώρα, καταγράφονται τα συναισθήματα, οι σκέψεις, οι αισθήσεις τους, οι αγωνίες κι οι ελπίδες τους. Η συγγραφέας είναι μία απ' αυτές. Με θαυμαστή οξυδέρκεια παρακολουθεί όσα συμβαίνουν γύρω της και μέσα της. Σε λίγες ώρες θα φέρει στον κόσμο μια καινούργια ζωή.

Η ίδια η συγγραφέας λέει: "Όταν αποφάσισα να γράψω τις εμπειρίες μου σχετικά με τον τοκετό, ανακάλυψη έκπληκτη ότι το θέμα αυτό είναι ταμπού. Ψάχνοντας για άλλα βιβλία βρήκα μόνο ειδυλλιακές περιγραφές ή εφιαλτικά κείμενα. Κι επιπλέον οι συγγραφείς ήταν πάντα εξωτερικοί παρατηρητές. Ποτέ μέχρι σήμερα, μια γυναίκα δεν καταπιάστηκε να περιγράψει η ίδια τον τοκετό της...".