Η οδυνηρή μύηση στον έρωτα του μικρού Σιμό από τη Μονέτ, μια ώριμη γυναίκα, που ΄ναι την ίδια στιγμή νεράιδα και μάγισσα.

Το μικρό αγόρι αντιτάσσει τα μολυβένια στρατιωτάκια και τα όνειρά του ενάντια στα μυστικά και στα ψέματα του κόσμου των ενηλίκων, που εκείνη θα του τον φανερώσει με τα πιο σκληρά του χρώματα.

Η Μονέτ είχε τα πάντα, γνώριζε τα πάντα εγώ τίποτα. Με πήρε κάτω από τα φτερά της, με τύλιξε στα σεντόνια της σαν σε μια κόλλα χαρτί.
Με πάτησε κάτω σαν τσιγάρο κι έπειτα με πέταξε μακριά.
Ήμουν μόλις δώδεκα χρονών εκείνη πάνω από τριάντα.