Το βιβλίο μπορεί να εκληφθεί σαν μελέτη των εμφυλίων πολέμων της νεοελληνικής ιστορίας, που συμπτώματά τους αποτελούν και οι πολιτικές δολοφονίες, αλλά μπορεί επίσης να εκληφθεί και σαν έρευνα μερικών από τις πιο αξιοσημείωτες πολιτικές δολοφονίες στη νεότερη Ελλάδα μέσα στα πλαίσια των εμφυλίων αγώνων, στα οποία συντελέστηκαν.

Γιατί πολιτικές δολοφονίες, όπως εκείνες της ελληνικής επανάστασης - του Π. Καρατζά, του Α. Οικονόμου, του Π. Κρεβατά, του Ο. Ανδρούτσου (μαζί, καθώς θα δούμε, κι ο θάνατος του Καραϊσκάκη), - ή όπως ο φόνος του Καποδίστρια, οι επανειλημμένες απόπειρες δολοφονίας του Ε. Βενιζέλου, η δίκη και η εκτέλεση των «6» (που ήταν ένα είδος δικαστικής δολοφονίας), αλλά κι ο θάνατος του βασιλιά Αλέξανδρου (που θα δούμε πως ήταν ένα είδος ιατρικής δολοφονίας), μόνο σε περιόδους εμφυλίων πολέμων είναι νοητές.
Και, από την άλλη μεριά, εποχές εμφυλίου πολέμου είναι συνήθως αδιανόητες χωρίς τις ανάλογες πολιτικές δολοφονίες.