Το ταξίδι του «Ντισκάβερυ» κράτησε ως το 1904, χρονιά της επιστροφής του στην πατρίδα. Θεωρείται σημείο αναφοράς, στην ιστορία της ανθρωπότητας και σημαντική όσο και ουσιαστική συγκομιδή νέων γνώσεων στην επιστήμη. Και γίνεται ακόμα πιο σημαντικό αν σκεφτεί κανείς ότι τα μέσα της εποχής ήταν μηδαμινά και τα εφόδια ασήμαντα, έτσι που η ανθρώπινη προσπάθεια να φαντάζει υπεράνθρωπη και μυθική.

Ο Ρόμπερτ Φ. Σκοτ επιχείρησε κι ένα δεύτερο ταξίδι στην Ανταρκτική στα χρόνια 1910-1912. Δεν στάθηκε όμως το ίδιο τυχερός. Στο δρόμο της επιστροφής στο πλοίο του, παγιδευμένος μέσα σ'ένα σκηνάκι χωμένο στους πάγους, πέθανε αγκαλιασμένος με τους δυο του συντρόφους απ' το κρύο, την πείνα και την εξάντληση, προσφέροντας στο βωμό των ανακαλύψεων ότι πιο πολύτιμο είχε, την ζωή του.