Τα τρία δοκίμια που απαρτίζουν τον τόμο αυτό είναι χαρακτηριστικά. Κριτική της κριτικής, το πρώτο κείμενο διαγράφει τα τυπικά γνωρίσματα μιας τρέχουσας κριτικογραφίας και προκαλεί ενδιαφέρον με τη διαχρονικότητά του. Στο ίδιο σατιρικό κλίμα κινείται και το δεύτερο κείμενο. Γνώστης των ποιητικών πραγμάτων, ο Ηλιού απαντάει με την καυστική του ειρωνεία. Ενώ δώδεκα χρόνια αργότερα, με το δοκίμιό του "Κουτίων εγκώμιο" φανερώνει μιαν ακόμη πλευρά της καλαισθησίας του, αλλά και της σύνολης πνευματικής του εποπτείας.