Ο Λώρενς Πάσμορ χρειάζεται επειγόντως θεραπεία. Δεν είναι μόνο ο επίμονος πόνος στο γόνατό του. Δεν είναι καν κάτι που αντιμετωπίζεται με φυσιοθεραπεία, αρωματοθεραπεία, βελονισμό, ψυχοθεραπεία ή την Έιμυ -που κι αυτή είναι μια μορφή θεραπείας.

Ο Λώρενς Πάσμορ πάσχει από κάτι απροσδιόριστο. Είναι επιτυχημένος, οικογενειάρχης, ευκατάστατος και...βουτηγμένος στην κατάθλιψη. Η εσωτερική δυσλειτουργία στην άρθρωση του γονάτου του είναι μόνο η αρχή. Σε λίγο η ίδια δυσλειτουργία απλώνεται παντού: στο γάμο του, στη δουλειά του, σ' ολόκληρη τη ζωή του.

Η μονομανία που τον καταλαμβάνει με τον Κίρκεγκαρντ -ή Κίργκεγκοορ; ακόμα κι αυτό είναι πηγή αμφιβολίας- είτε θα τον αποτελειώσει καθώς παραδέρνει στην κρίση της μέσης ηλικίας είτε θ` αποδειχθεί η πιο αποτελεσματική θεραπεία.