Η μυρωδιά από αγιόκλημα. Την ένιωσα εκείνο το ξημέρωμα στο κρεβάτι μου, ενόσω σκεφτόμουν ότι εκείνος είχε φύγει και δεν θα τον είχαμε ξανά μαζί μας. Δεν έβρισκα, δεν βρήκα τον τρόπο να τον κάνω να επιστρέψει. Παρ' όλο που κάθε βράδυ ηχούσε το κλειδί του να γυρνάει στην κλειδαριά, παρ' όλο που κάποιες φορές μας έβαζε τις φωνές και άλλες έκλαιγε βουβά, αυτός είχε φύγει για πάντα. Το σκεφτόμουν σήμερα το πρωί, γιατί ένιωσα ξανά, όλο το περασμένο βράδυ, εκείνο το άρωμα, σαν προμήνυμα· σαν ανάμνηση. Και τότε ήταν που σκέφτηκα πως έπρεπε να σου διηγηθώ αυτή την ιστορία ή ότι έπρεπε να τη διηγηθώ σε μένα από σένα.

Χαρές, λύπες, ανταγωνισμοί, αγωνίες, απραγματοποίητα όνειρα.

Χαρές, λύπες, ανταγωνισμοί, αγωνίες, απραγματοποίητα όνειρα. Η ’ννα διηγείται στο γιο της τα μικρά ή μεγάλα περιστατικά που διαμόρφωσαν τη ζωή της οικογένειάς τους από τα δύσκολα χρόνια του εμφυλίου μέχρι τη μεταπολίτευση. Η Καλλιγραφία, ένα μυθιστόρημα έντονων συναισθημάτων και καθαρής γραφής, αποτελεί το πορτρέτο μιας γενιά που πέρασε από την απόλυτη ένδεια στην κατάκτηση της εξουσίας και από εκεί στη διαφθορά. Ένα έργο που αναδεικνύει τη δύναμη και την πρωτοτυπία του συγγραφικού ταλέντου του Ραφαέλ Τσίρμπες.