Η Μαντάμ Εντουαρντά γράφτηκε Σεπτέμβριο-Οκτώβριο του 1940 και κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου, στις Editions du Solitaire, με το ψευδώνυμο Pierre Angιlique. Επανεκδόθηκε το 1956 στις εκδόσεις Jean-Jacques Pauvert με το ίδιο ψευδώνυμο, αυτή τη φορά επαυξημένη με ενυπόγραφη εισαγωγή του Μπατάιγ, η οποία συμπεριλαμβάνεται και στην παρούσα έκδοση.

Η ελληνική έκδοση περιλαμβάνει και προσχεδιάσματα του Μπατάιγ για την εισαγωγή και για μια συνέχεια της Μαντάμ Εντουαρντά.

Στον αφηγητή, που από την πρώτη φράση του αναφέρεται στη "βρωμερή και συναρπαστική" αγωνία του που τον διαλύει παρουσιάζεται εδώ ο Θεός με τη μορφή της Μαντάμ Εντουαρντά, ιερόδουλης σε παρισινό πορνείο. Ανάμεσα στη φιλοσοφική περίσκεψη και τις ερωτικές σκηνές, μέσα από τα ονόματα του Χέγκελ, της Εντουαρντά και του Θεού, το ολιγοσέλιδο αυτό κείμενο κατακρημνίζει με μια μόνη κίνηση και τη θρησκεία και τη φιλοσοφία του μπουντουάρ.