H "Iστορία μιας ανοχύρωτης νιότης" -ένα κείμενο που εδράζεται στην ανάκληση των βιωμάτων της εφηβείας και αναφέρεται στην πρώτη νιότη- αφυπνίζει πράγματα παλιά και καταχωνιασμένα, και μας θυμίζει ότι η προσωπική αφήγηση μπορεί να είναι άλλο από την παράθεση κοινών τόπων και την σύμφυτή της αδυναμία περιγραφής.