Πίσω απ' αυτό το βιβλίο, παραμονεύει αδιάκοπα το φάντασμα του κινηματογράφου. «Δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτ' άλλο, εκτός από ταινίες» εξομολογείται ο Αντονιόνι. «Όταν δεν έχω τι να κάνω, αρχίζω να κοιτάζω. Όμως αυτό το βλέμμα προς τα πρόσωπα και τα πράγματα απαιτεί μια τεχνική. Κι εγώ έχω τη δική μου».

Στα τριάντα τρία αφηγήματα του "Μπόουλινγκ πάνω στον Τίβερη" -ιδέες για ταινίες που δεν έγιναν, πυρήνες ιστοριών που δεν ολοκληρώθηκαν- ο αναγνώστης θα ξαναβρεί τα γνώριμα στοιχεία του αντονιονικού σύμπαντος: τα πάθη που κρύβονται πίσω απ' τα τείχη της καθημερινής ρουτίνας, έρωτες δίχως τέλος, που όμως δεν υπήρξαν ποτέ, την έμμονη ιδέα του θανάτου, τα μισοτελειωμένα ταξίδια μέσα σε τέσσερις τοίχους.

Όπως λέει κι ο ίδιος έχει πάντα την ανάγκη να αποτυπώνει την πραγματικότητα με έννοιες που δεν είναι ποτέ εντελώς ρεαλιστικές.