Ο Σεμπαστιάν Ουρούτια Λακρουά, ιερέας, κριτικός της λογοτεχνίας και μέτριος ποιητής, μέλος της χιλιανής διανόησης, κάνει ανακεφαλαίωση των σημαντικότερων στιγμών της ζωής του και προσπαθεί να απολογηθεί για το φλερτ του με τη σκοτεινή πλευρά της εξουσίας, στη διάρκεια μιας νύχτας που ο ίδιος πιστεύει πως είναι η τελευταία του.
Το μυθιστόρημα αυτό είναι ο αγώνας ενός ανθρώπου με την αλήθεια που τον στοιχειώνει αλλά και ένα σαρκαστικό κατηγορώ για τη χιλιανή διανόηση της περιόδου.