Ο Ήλιος ανέτειλε σε άσπρα κουρέλια. Οι χωματοσωροί και οι κάκτοι έριξαν τις σκιές τους, η κοίτη του ξεραμένου χειμάρρου έβραζε απ' την ομίχλη και τα φαντάσματα των Τσανκάι με τα τεράστια δόρατα χτυπιόντουσαν με τους ατελεσφόρητους Ίνκα. Εκείνη «η αναμέτρηση... ήταν φριχτά αιματηρή, τόσο που οι Ινδιάνοι λεν ότι, παράλληλα μ' εκείνο το αίμα που έμεινε στο πεδίο της μάχης, έτρεχε αίμα κι απ' τον ξεραμένο χείμαρρο, ο οποίος διασχίζει εκείνη την κοιλάδα, και τελικά (εκείνη η περιοχή) ονομάστηκε αργότερα Γιαγουάρ Πάμπα, που σημαίνει ματωμένο χωράφι».