Η ΣΚΕΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ

Στην οδό Σίνκο δε Μάγιο, ένας λατερνατζής παίζει το Φαρολίτο. Ο κόσμος του δίνει νομίσματα επειδή εκείνη η μελαγχολική μουσική τους ξύπνησε τη μνήμη ενός πατέρα, ενός αγαπημένου, ενός παιδιού που το πήρε ο Θεός.

Κι ήταν λες κι αυτή η μουσική ξύπνησε σ ένα κομμάτι της καρδιάς μου πράγματα από μια εποχή που δε θυμόμουν πια. Τη γεύση ενός καραμέλο. Την παραλία Καλέτα, όπου το κορίτσι με τα καραμελένιο δέρμα αναδύεται από τον αφρό του Ακαπούλκο.