Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία πως ο τροπικός του καρκίνου είναι ένα σημαντικό έργο τέχνης. Η βιαιότητα με την οποία επιτίθεται ο Μίλλερ κατά των ορθόδοξων τρόπων συμπεριφοράς και της κιβδηλείας είναι απόλυτα συνδεδεμένη με την ανθρώπινη θεώρηση των πραγμάτων που αυτός έχει. Στον τροπικό του καρκίνου η δοκιμασία είναι η αγριότητα, μια άγρια κι ωστόσο απλοϊκή ειλικρίνεια που καυτηριάζει κάθε ντροπή. Τελικά καταλήγει να ΄ναι ένα έργο ηθικό΄ γιατί η αγριότητα είναι βασικά ηθική. Κι ακόμα γιατί ο συγγραφέας του είναι ένας καλλιτέχνης, καθώς η συνεχής «υποχθόνια ζωή» του βιβλίου αποδείχνει.