Είναι απόλαυση να διαβάζη κανείς έναν πραγματικά ταλαντούχο συγγραφέα, που ξαναζωντανεύει με τη μορφή του πεζού λόγου ένα τόσο συγκλονιστικό χρονικό. Ο Ρίτσαρντ Ράϊνχαρντ χρησιμοποιεί αυτά τα πεδία σαν να τα είχε ανακαλύψει μόλις χθες, κι εκείνο που τους προσδίδει είναι τόσο φρέσκο, ειλικρινές, έντιμο και συγκινητικό, ώστε μπορούμε να πούμε ότι είμαστε μάρτυρες μιας αναγέννησης αυτού του είδους. Λίγα μυθιστορήματα έχουν αναμίξει με τόση επιτυχία το προσωπικό με το πανοραμικό. Ο κάθε ήρωας, χωρίς εξαίρεση, κερδίζει το ενδιαφέρον μας, τη συμπάθεια, και μας φέρνει σε άμεση επαφή με την ανθρώπινη ψυχή. Αληθινά, το πιο εντυπωσιακό πράγμα σε σχέση με τις "Στάχτες , της Σμύρνης" είναι ότι δεν μπορώ να θυμηθώ ούτε μια σελίδα χωρίς ενδιαφέρον, μια ψεύτικη σκηνή, ή γεγονός. Πρόκειται για ένα αριστούργημα.