Λίγα χρόνια μετά το ταξίδι του Κολόμβου, ο Βαρθολομαίος ντε Λας Κάζας δομινικανός ιεραπόστολος συντάσσει μιαν έκθεση που απευθύνεται στον «Υψηλότατο και Παντοδύναμο κύριο, τον πρίγκιπα της Ισπανίας, δον Φίλιππο». Πρόκειται για μιαν ακριβή αναφορά του αποικισμού των πρώτων περιοχών που κατατάχθηκαν στο Νέο Κόσμο, την Αμερική.

Θλίψη και αγανάκτηση φανερώνεται στην έκθεση του Λας Κάζας. Πίκρα για τη μοίρα των ιθαγενών -τα αγαθά πρόβατα- όπως τους χαρακτηρίζει. Οργή και θυμός για τον κατατρεγμό και την κακομεταχείριση που υφίσταντο.

«Οι Ισπανοί σκότωσαν πλήθος από Ινδιάνους και έκοψαν τα χέρια και τη μύτη σε αναρίθμητους άντρες και γυναίκες. 'Αλλους τους έριξαν στα άγρια σκυλιά που τους κατέτρωγαν και τους κατακομμάτιαζαν... τους ξεκοιλιάζουν, τους περνούν από το σπαθί, μα είναι πολλοί, και πρέπει οι Ισπανοί να σταματήσουν για να ξεκουραστούν, τόσους που σκότωσαν...»