«- Και το πιστόλι πού το βρήκε;
- Δεν ξέρω πού το βρήκε.
- Κι ο άνθρωπος που λέει ότι σ' το έδωσε;
- Δεν τον ξέρω, δεν έχω ιδέα. Ας έρθει εδώ να δείτε αν με γνωρίσει. Εγώ παίρνω τσιγάρα βερεσέ.
- Και η γυναίκα πού το βρήκε;
- Εγώ είμαι τσαγκάρης, δεν είμαι του βουνού. Ο αδερφός της ήταν του βουνού. Ίσως αυτός να είχε πιστόλια. Δεν ξέρω. Μπορεί να τον έχουν βάλει ψευδομάρτυρα να λέει ότι μου το 'δωσε.
- Ώστε πιστεύεις ότι η γυναίκα σου αυτοκτόνησε;
- Κατά βάθος, ναι. Ήταν μελαγχολική. Μαγνητοφώνησα μια κουβέντα με τον φίλο της. Του έλεγε ότι θα αυτοκτονήσει. Έχω κασέτες που το μαρτυράνε. Και η κόρη μας το λέει, για τον φίλο της μητέρας της.
- Είχε λόγους να αυτοκτονήσει;
- Είχε λόγους, από έρωτα. Τη βασάνιζε ο έρωτας. Τον είχε αγαπήσει πολύ αυτόν. Της έκανε και εκβιασμό. Όλο αναστέναζε. Εγώ είμαι αθώος. Θα τα πω όλα στη δικαιοσύνη. Η γυναίκα μου δεκατέσσερα χρόνια τώρα ήταν εντάξει. Ώσπου ήρθε ο αστυνόμος και μου την ξελόγιασε».

Επανέκδοση του βιβλίου του Θανάση Βαλτινού (Στιγμή 1989, 'Αγρα 1992), που τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος το 1990.