Η Λανκαβατάρα Σούτρα, θεωρείται ομόφωνα από όλους τους ανά τον κόσμο ειδικούς, ότι είναι ένα από τα πλέον σημαντικά κείμενα του Βουδισμού. Πράγματι, σε αυτή τη Σούτρα παρουσιάζονται σχεδόν όλες οι κύριες αρχές της Μαχαγιάνα, όπως το Δόγμα του Μόνον-Νους (Τσιταμάτρα), η ιδέα της μη-Γέννησης, το Τριπλό Σώμα του Βούδα, η Ταθαγκάτα-γκάρμπα (Αλαγιαβιζνάνα), ο Ταθαγκάτα, το ΄Ενα ΄Οχημα και τα Τρία Οχήματα, τα Πέντε Ολέθρια Αμαρτήματα, οι έξι Παραμίτας, οι τέσσερις Ντυάνας, η κρεωφαγία, κα. Δηλαδή, ουσιαστικά, παρουσιάζονται οι θεμελιώδεις αρχές της διδασκαλίας του Ζεν. Αυτός είναι και ο λόγος που ο Μποντιντάρμα (ο 1ος Πατριάρχης του Ζεν στην Κίνα) την παραδίδει σαν μοναδικό κείμενο στο διάδοχό του τον Χούι Κε, και έκτοτε θεωρείται σαν η Βίβλος του Ζεν. ΄

Ομως, σε γενικές γραμμές, θα μπορούσαμε να πούμε ότι, το κύριο βάρος της διδασκαλίας της Λανκαβατάρα τοποθετείται στη, μέσω της Ευγενούς Σοφίας, αυτοπραγμάτωση της έσχατης αλήθειας της ύψιστης πραγματικότητας, που είναι ο Μόνον-Νους ο οποίος και συμπίπτει με τη Μεγάλη Κενότητα της Ευγενούς Σοφίας (Παραμάρθα - Αρυαζνάνα - Μαχασουνιάτο).