Ο όρος Υλοχρηστική αναφέρεται σε κλάδο της Δασολογίας που μελετά τα χαρακτηριστικά του ξύλου των δέντρων και κατά το δυνατόν την καλύτερη αξιοποίησή του ως μεταποιητικό προϊόν. Η επέκταση του όρου ως θεωρία προέκυψε από την πολύχρονη προσπάθεια του συγγραφέα-εισηγητή, να εκφράσει ποσοτικά και ποιοτικά τη θεμελιώδη οικολογική αρχή «Αειφορία των καρπώσεων» ή γενικότερα «Αειφόρος ανάπτυξη» και να τη γεφυρώσει με συναφείς έννοιες της Φυσικής, της Πολιτικής Οικονομίας και της Φιλοσοφίας. Η προσπάθειά του τον οδήγησε σε ένα καινοφανές, φυσικομαθηματικά εκφρασμένο, σφαιρικό σύστημα οικολογικών ιδεών, άξιο να μελετηθεί από πολλές κατηγορίες επιστημόνων (βιολόγους, γεωπόνους, οικονομολόγους, φυσικοχημικούς, μαθηματικούς, θεωρητικούς των επιστημών, φιλοσόφους κ.ά.).