Η δημιουργία και η κριτική αποτελούν στοιχειακή μορφή του διαλόγου. Η λειτουργία της θεατρικής κριτικής βρίσκεται μέσα στην πνευματική, την καλλιτεχνική διαδικασία: δραματουργία - παράσταση- κοινό. Αποτελεί στοιχειακό μέρος του διαλόγου με το δημιουργική και τη δημιουργία.

Σήμερα το ρόλο της θεατρικής κριτικής επιχειρούν να υποκαταστήσουν οι λεγόμενες "δημόσιες σχέσεις", η "παραθεατρική φιλολογία" προκατασκευάζοντας γνώμη έξω από το κύκλωμα της καλλιτεχνικής διαδικασίας και αλλοιώνοντάς το. Ταυτόχρονα η "μετατροπή" της Τέχνης και του καλλιτέχνη σε "καταναλωτικό" προϊόν, καθώς και οι αντικαλλιτεχνικοί φορείς της θεατρικής "παραγωγής", θέτουν στην κριτική νέα καθήκοντα και σφαιρικότερη αντιμετώπιση της υποβάθμισης της θεατρικής Τέχνης.