Οι μύθοι και οι παραδόσεις οι σχετικές με τα ζώα δεν είναι απλά διασκεδαστικές, αν και αυτό το στοιχείο δεν λείπει διόλου. Αποτελούν, όπως και τα περισσότερα συστήματα ταξινομήσεως, έναν ταμιευτήριο αληθειών, τις οποίες ο άνθρωπος οφείλει να γνωρίζει. Η παραβίαση των δομών που αποκαλύπτονται μέσα από αυτές τις διηγήσεις, είτε από άγνοια είτε συνειδητά και προσχεδιασμένα, είναι απειλή για τη ζωή την ίδια. Και αυτή η αλήθεια μπορεί να έχει δύο όψεις: Από τη μια μιλά για τη Φύση γύρω μας, για την οικολογική ισορροπία και την καταστροφή που μπορεί να επιφέρει η διατάραξή της, θέμα σύνηθες στις φυλές που ζουν στη Φύση, άμεσα εξαρτημένες από αυτήν, και από την άλλη για τη Φύση μέσα μας, για το άγνωστο και άγριο κομμάτι που ερήμην μας επιβιώνει σε κάποιες αχαρτογράφητες περιοχές, και δεν κατοικείται μόνο από ζώα-τέρατα αλλά κι από ζώα ήρωες, φίλους, θεούς, συμμάχους, δασκάλους...

Το "Ζωολόγιο" λοιπόν δνε είναι το απλό, απλοϊκό ανθρωποκεντρικό ηθικοπλαστικό ανάγνωσμα, που πολλοί αφελώς νομίζουν (αν και υπάρχουν και τέτοιες εκδοχές), καθώς ο άνθρωπος εδώ δεν είναι το κέντρο ενός σύμπαντος φτιαγμένου με σκοπό να τον υπηρετεί. Εδώ, όπως θα αντιληφθεί ο προσεκτικός αναγνώστης, πρωταγωνιστής είναι το ζώο και ο άνθρωπος ένας ταξιδιώτης, μια μορφή του Τρελού των Ταρώ, στο δρόμο της μεγάλης περιπέτειας, έτοιμος πάντα να διαβάσει τα "ενόδια σύμβολα".