Βιβλίο πολύτιμο, βιβλίο μνήμης αλλά και πληροφοριών πάνω σε επαγγέλματα που χάθηκαν και που δίναν το χρώμα μιας άλλης Αθήνας -εκείνης της δεκαετίας 1925-1935- και που φαντάζει σήμερα πολύ πιο μακρινή, θα έλεγα του περασμένου αιώνα. Κι όμως εγώ που γεννήθηκα στο Θησείο και ξαναβρήκα στο από μνήμης σχέδιο του Γ. Σιμωνέτη την εκκλησία της Βλασσαρούς, τα παραπήγματα των προσφύγων της Μικρασιατικής καταστροφής και τους Γίγαντες, εντόπισα επί τέλους το χώρο που βρισκότανε το σπίτι του παππού με τ' αχούρια και τους σιτοβολόνες του. Φυσικό είναι λοιπόν αυτό το βιβλίο να μου προξενεί μιαν έντονη συγκίνηση δίχως όμως να μου αφαιρεί την κριτική μου ματιά πάνω στη γραφή του κειμένου.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ