Είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς το Φισκάρδο, αν έρχεται από την ενδοχώρα της Κεφαλλονιάς· κι ακόμη δυσκολότερο να το φωτογραφίσει. Από αυτό το χωριό, στην άκρη της χερσονήσου της Ερίσου, η ενδοχώρα μοιάζει μακρινή.

Ένας <<πίσω κόσμος>>, που για να φτάσεις στην πρωτεύουσά του, το Αργοστόλι, ήθελες, μέχρι τη δεκαετία του '70, το λιγότερο τέσσερις ώρες, με το λεωφορείο, διασχίζοντας ένα δρόμο δραματικής αγριότητας, αλλά και ομορφιάς, <<συλλέγοντας>>, στη διαδρομή, πουλερικά, ζωντανά ή σφαγμένα, ταξιδιώτες κάθε είδους, επείγοντα μηνύματα και γράμματα προορισμένα για μακρινά ταχυδρομεία, στις τέσσερις άκρες του κόσμου όπου ήταν σπαρμένοι οι επιχειρηματικοί  Κεφαλλονίτες.