Αποτελεί μια συμβολή στην προσπάθεια «αποφυσικοποίησης» ή απομυθοποίησης κατεστημένων, επιβεβλημένων ή προβεβλημένων απόψεων και αναπαραστάσεων, αφού τέτοιες προσπάθειες συντελούν στο να αναδεικνύουν αυτή την πολλές φορές «κρυμμένη» διασύνδεση ανάμεσα στην πραγματικότητα και τις αναπαραστάσεις της, βοηθώντας έτσι μέσα από την αλλαγή των αναπαραστάσεων στην με καλύτερους όρους αλλαγή της ίδιας της πραγματικότητας. Ο συγγραφέας, με τη λεπτομερή και τεκμηριωμένη παράθεση στοιχείων και το ευσύνοπτο και το ευπρόσληπτο της δομής και διατύπωσής του, αποξέοντας τις επιβεβλημένες εγγραφές των κυρίαρχων ιδεολογημάτων στο χώρο της εκπαίδευσης, επιχειρεί την αποκρυπτογράφηση και απομυθοποίηση μιας σειράς εκδοχών της κυριάρχης εκπαιδευτικής ιδεολογίας για το σχολείο, τον εκπαιδευτικό και το μαθητή.

Το βιβλίο διαφωτίζει κρυμμένες πλευρές της εκπαιδευτικής διαδικασίας και που χωρίς να επαναλαμβάνει τα τόσο συνήθη, σε πολλές παιδαγωγικές προσεγγίσεις «ανθρωπιστικίζοντα» ευχολόγια, βοηθάει με έναν ουσιαστικό τρόπο τόσο στο διάλογο για την παιδεία όσο και σε μια παιδεία του διαλόγου. Από αυτήν την άποψη είναι ένα χρησιμότατο βοήθημα για όλους αυτούς που χρειάζονται και υπερασπίζονται τη Δημόσια Παιδεία, και γενικότερα τη μόρφωση, ως κοινόχρηστο αγαθό και όχι ως εμπόρευμα.