Υφίσταται σήμερα ένα δόγμα ευρέως αποδεκτό από τις επιστήμες του ανθρώπου: τα κινήματα, οι κρίσεις και τα φαινόμενα που παράγονται μέσα στην κοινωνία πρέπει να εξηγούνται από αίτια κοινωνικά και καθόλου ψυχικά. Όμως, αυτό το δόγμα είναι ένα αλλοτινό ιδεώδες, που έχει καθηλωθεί ως προκατάληψη.

Ασφαλώς τα ψυχικά αίτια διαφέρουν από τα κοινωνικά αίτια. Όμως, όλα τα κοινωνικά φαινόμενα είναι έργο των ανθρώπων. Τα πάθη των ανθρώπων είναι αυτά που δίνουν το ερέθισμα για τις μεγάλες πολιτικές, θρησκευτικές και πολιτιστικές δημιουργίες τους· και αυτά είναι που, περισσότερο κι από ένα μείγμα συμφερόντων και σκέψεων, ορίζουν τους δεσμούς που κυριαρχούν κατ' αρχάς στην από κοινού ζωή και δράση.