Οι ορμές, βασικές προϋποθέσεις της ανθρώπινης επιβίωσης και ανάπτυξης, έχουν απασχολήσει πολλούς ερευνητές οι οποίοι, αναλόγως της σκοπιάς και του τρόπου προσέγγισής τους, έχουν προσφέρει οργανικές ή ψυχολογικές ερμηνείες για την προέλευσή τους.

Στο βιβλίο αυτό, ο Βίλχελμ Ράιχ, αφού κάνει κατ' αρχάς μια σύντομη αναδρομή στις θεωρίες του Φορέλ και του Γιούνγκ, και μια εκτενέστερη περιγραφή της φροϋδικής θεωρίας περί ορμών, εγκαταλείπει τα παλιά μονοπάτια που οδηγούσαν απλουστευτικά σε αξιωματικές οργανικές ή ψυχολογικές θεωρίες, προτείνοντας μια νέα προσέγγιση: ξεκινά από το τέλος και ερευνά την φύση και την συμπεριφορά της ηδονής, η οποία, ως γνωστόν, είναι η ικανοποίηση της ορμής.

Πραγματοποιώντας αυτήν την αντίστροφη πορεία, ο Ράιχ ερευνά τους μηχανισμούς της ικανοποίησης, της ματαίωσης και της διέγερσης, προβαίνοντας σε κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες και διαφωτιστικές παρατηρήσεις γι' αυτές τις τόσο λεπτές και πολύπλοκες ψυχοσωματικές διεργασίες.