Η φυγή των ανθρώπων από τη χώρα τους -η μετανάστευς- προς αναζήτηση καλύτερης μοίρας είναι μια περιπέτεια ζωής πέρα από κάθε πιθανή πρόβλεψη. Αλλά και η επιστροφή στην πατρίδα, η παλιννόστηση είναι κι αυτή μια νέα περιπέτεια, συχνά το ίδιο απαιτητική και οδυνηρή. Πολλές φορές ο επαναπατρισμός, παρά τις προσδοκίες με τις οποίες επενδύεται, αποδεικνύεται ιδιαίτερα δύσκολος, πολύ περισσότερο όταν ο μετανάστης έχει γεννηθεί στην ξενιτιά. Τις διαφορετικές προσεγγίσεις, απόψεις και οπτικές που αφορούν τις διαπολιτισμικές διαδρομές μεταξύ μετανάστευσης και παλιννόστησης επιχειρεί να φωτίσει το βιβλίο αυτό.

Οι συγγραφείς του πραγματεύονται, καθένας από τη δική του σκοπιά, την ένταξη και ψυχοκοινωνική προσαρμογή των ατόμων που εγκαθίστανται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα ως παλιννοστούντες. Τα δημογραφικά, ιστορικά και κοινωνιολογικά στοιχεία, η υποδοχή, αναγνώριση και υποστήριξη από το κράτος, η ταυτότητα του μετανάστη/παλιννοστούντα και η επαναδόμησή της, η ψυχική του υγεία και οι σχετικοί «μύθοι», η ψυχοκοινωνική προσαρμογή των παιδιών του στο σχολείο, η ψυχική ανθεκτικότητα που απαιτεί η διεργασία της ένταξής του, καθώς και οι ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις που μπορούν να συμβάλουν αποτελεσματικά στην ψυχοκοινωνική του προσαρμογή είναι μερικές από τις επιμέρους πτυχές που αναλύονται με λεπτομερή και εμπεριστατωμένο τρόπο. Μια ενδιαφέρουσα, πολυπρισματική μελέτη για ένα σύγχρονο φαινόμενο που συγκεντρώνει την προσοχή επιστημόνων και ερευνητών διαφόρων κλάδων.