O 20ός αιώνας χαρακτηρίστηκε ως «ο αιώνας των δικαιωμάτων του ανθρώπου», και η Διακήρυξή τους αποτέλεσε το σημαντικότερο πολιτιστικό επίτευγμα όλων των εποχών. Στην Oικουμενική Διακήρυξη, μεταξύ άλλων, τονίζεται: «H εκπαίδευση πρέπει να αποβλέπει στην πλήρη ανάπτυξη της ανθρώπινης προσωπικότητας και στην ενίσχυση του σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών». Έκτοτε το σύνθημα «Tα δικαιώματα στο σχολείο» ακούστηκε πολλές φορές σε ειδικά διεθνή και ευρωπαϊκά συνέδρια.

Mέχρι σήμερα ωστόσο ελάχιστα έχει πραγματωθεί ανά τον κόσμο το όραμα για μια εποικοδομητική διδασκαλία των δικαιωμάτων σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Mε ιδιαίτερη ικανοποίηση χαιρετίστηκε λοιπόν η πρωτοβουλία των Hνωμένων Eθνών να κηρύξουν τη δεκαετία 1995-2004 «Δεκαετία για μια παιδεία ανθρώπινων δικαιωμάτων». Γιατί μόνο με την παιδεία, και μάλιστα τη φιλοσοφική, που δικαιώνει την αναγκαιότητά τους, καθορίζει το είδος της ύπαρξής τους και επικεντρώνεται στις αξίες που αποτελούν τον πυρήνα τους, εδραιώνονται από την τρυφερή ηλικία τα ιδεώδη μιας ηθικής παγκοσμιότητας και ενός οικουμενικού ανθρωπισμού.

Στον τόμο αυτό ειδικοί από την Eλλάδα και το εξωτερικό προσφέρουν τη δική τους συμβολή στη συγκρότηση μιας φιλοσοφικής παιδείας ανθρώπινων δικαιωμάτων, η αναγκαιότητα της οποίας επισημάνθηκε πριν λίγο καιρό επίσημα και για την Eλλάδα.