Μου αρέσει να ζωγραφίζω την ώρα που μιλάω. Αν μου ζητούσαν να ζωγραφίσω την προκατάληψη, θα σχημάτιζα στο χαρτί μια κλειδωμένη πόρτα, αφού οι προκαταλήψεις είναι κλειδωμένες πόρτες για δωμάτια που δεν περνά φρέσκο αεράκι και μέσα στα οποία πιθανόν τα πάντα είναι καλυμμένα με ιστούς αράχνης. Τώρα θα νόμιζε κανείς ότι κάθε λογικός άνθρωπος που μπαίνει σε ένα τέτοιο δωμάτιο αμέσως ανοίγει τα παράθυρα. Όμως μερικοί άνθρωποι δεν προσέχουν καν την αποπνικτική ατμόσφαιρα. Συχνά ούτε και κατά τη διάρκεια μιας αιωνιότητας...''

Ο Sir Peter Ustinov στο βιβλίο που ο ίδιος χαρακτήρισε το σημαντικότερο πνευματικό του κληροδότημα: μια κατάθεση ενάντια σε κάθε είδους προκατάληψη, σε μια εποχή που πυροδοτεί την αναγέννησή τους. Οι ιστορίες του Ustinov προκαλούν γέλιο, έκπληξη, προβληματισμό. Πάνω απ' όλα μας αποδεικνύουν πως οι προκαταλήψεις μας αφορούν όλους, πολύ περισσότερο απ' όσο θέλουμε να παραδεχτούμε.