Ο πληθυσμός της αρχαίας Ελλάδας και της Ρώμης, ακόμη και εάν θεωρηθεί ότι καταλαμβάνει μία σημαντική θέση μεταξύ των πληθυσμών αρχαίου τύπου, δεν θα πρέπει να συγχέεται με τους πληθυσμούς των μεσαιωνικών ή των νεότερων χρόνων.

Τα δεδομένα που δημιουργεί η Μεσόγειος, η πολυθεϊστική παράδοση και η πολιτική οργάνωση των κοινοτήτων θεμελιώνουν τη δημογραφική και πολιτισμική ιδιαιτερότητά του. Στη σύγχρονη έρευνα αυτές οι ιδιομορφίες λαμβάνονται όλο και πιο συχνά υπόψη.