Μια νοσταλγική φωτογραφική καταγραφή του ιστορικού εστιατορίου της Θεσσαλονίκης που συνδέθηκε με τα γεγονότα του 20ου αί. και έγινε ένας από τους μύθους της πόλης για τους κατοίκους και τους επισκέπτες της.

Η έκδοση συνοδεύεται από εισαγωγή του Αρι Γεωργίου (γνωστού φωτογράφου, εμπνευστή και οργανωτή του μεγάλου διεθνούς φεστιβάλ φωτογραφίας της Θεσσαλονίκης "Φωτογραφική Συγκυρία" και 1ου διευθυντή του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης), ένα αφήγημα του λογοτέχνη Σάκη Σερέφα και μια εμπεριστατωμένη ιστορική αναδρομή του εστιατορίου από τη Βάνα Χαραλαμπίδου.

Ο Αρις Γεωργίου φωτογράφησε για πρώτη φορά το εστιατόριο στους τελευταίους μήνες της λειτουργίας του, το 1993 και 1994, απαθανατίζοντας το χώρο και τους σερβιτόρους του, και ξανά δέκα περίπου χρόνια μετά, το 2003, με τον χώρο που είχε πια ερειπωθεί.

"Χαρακτηρίστηκε "ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΟΣ ΘΡΥΛΟΣ" και "σήμα κατατεθέν", που συνδέθηκε άμεσα επί δεκαετίες ολόκληρες με τις μέρες και τις νύχτες, με την ιστορία, την κοινωνική και κοσμική ζωή της αλλοτινής κοσμοπολίτισσας Θεσσαλονίκης. Στεγάστηκε σ' ένα από τα παλαιότερα σωζόμενα μέχρι σήμερα κτίρια της παλιάς παραλίας της. Είναι το "Όλυμπος Νάουσα". Το ζυθοπωλείο, "τουριστικόν εστιατόριον", "βαριετέ", κοσμικό κέντρο, κλασικό ρεστωράν, "έργο τέχνης", "νεκρό κεφάλαιο" κι εργολαβικό διεκδικούμενο, αρχιτεκτονικό κόσμημα ή εγκαταλελειμμένο διατηρητέο μνημείο, που κόσμησε την πόλη, έζησε τις περιπέτειές της, λάμπρυνε την καθημερινότητά της, φιλοξένησε τους επιφανείς επισκέπτες της, έγινε το σκηνικό της κοσμικής της ζωής, στέγασε μια από τις ανθηρότερες επιχειρήσεις της και σώπασε γερασμένο, περιμένοντας τις καλύτερες μέρες που ίσως ξανάρθουν.”

ΒΑΝΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ