Ξαναβράζει η φασουλάδα.,
μες στο τσουκάλι,
σαν μια θάλασσα πλατιά.
Μου φέρνει στο μυαλό ζαλάδα
ο φλοίσβος του ζουμιού της
μες στα αφτιά μου.
Ω, χαίρε, φασουλάδα μου,
χαίρε, γριά νταρντάνα,
που όποιος σε τρώει ακούγεται
σε όλη την Ελλάδα!

ΣΕΛ.10