Κομπιούτερ μου, ξέρεις πόσο χρειάζομαι τη συντροφιά σου. Έγινες φίλος καρδιακός, έγραψες ό,τι γραμμένο έχω στην καρδιά μου. Χαρές και πίκρες και καβγάδες δε σου έκρυψα. Ό,τι έζησα και ζω σε σένα τα εμπιστεύτηκα. Δυσκολίες με τα γονικά, τ' αδέρφια μου, τους φίλους μου: οι υποχρεώσεις, τα πρέπει και οι ευθύνες. Χαρές με τα γονικά, τ' αδέρφια μου, τους φίλους μου: οι σχολικές αργίες, τα δώρα, οι ιστορίες των παππούδων. Κομπιουτεράκι, αγάπη μου... αγάπη μου.