Η φιλία του Αποστολίδη με τον Σεφέρη άρχισε από παλιά. Ο Αποστολίδης, που ήξερε καλά την ποίηση και τη γαλλική ποίηση και λογοτεχνία, ενθάρρυνε τον Σεφέρη -όχι πάντα- στα πρώτα ποιητικά βήματά του, όταν η γαλλική γλώσσα και ποίηση ήταν ακόμα κοινό χτήμα και των δυονών τους, προτού ο Σεφέρης ανακαλύψει την αγγλοσαξονική γλώσσα και ποίηση και στραφεί αποφασιστικά προς τα εκεί.

Αυτό δεν εμπόδισε τον Αποστολίδη να παρακολουθεί τον Σεφέρη και αργότερα, ως το 1967, όταν, ανεβαίνοντας ένα μεσημέρι από την Αθήνα στην Κηφισιά, όπου κατοικούσε μόνιμα τα τελευταία χρόνια της ζωής του, δίχως καμιά προηγούμενη αδιαθεσία, σωριάστηκε νεκρός την ώρα που έβαζε το κλειδί στην πόρτα του σπιτιού του.

Με τα λίγα αυτά λόγια αποσώνω τον πρόλογο στην αλληλογραφία δυο πολυαγαπημένων φίλων μου. Ο αναγνώστης ας μη τους κακοχαρακτηρίσει -το ελπίζω- που ασχολήθηκαν «εις έργα ουχί παραδεδεγμένης χρησιμότητος»