Η ιστορία αρχίζει στα μέσα του 19ου αιώνα και καταλήγει στα μετακατοχικά χρόνια. Παρακολουθούμε τις περιπέτειες μιας οικογένειας ελλήνων, μέσα από διαδοχικούς ξεριζωμούς από τα βάθη της Α. Τουρκίας, στη Ρωσία και στο τέλος στη Β. Ελλάδα. Σχεδόν μεταφυσική η φιγούρα του γενάρχη Παναγιώταρου δεσπόζει στο πρώτο μέρος του μυθιστορήματος («Μυθολογία»), αλλά συνεχίζει ως το τέλος να στοιχειώνει τα όνειρα και τις ελπίδες των απογόνων του.

Το στοιχείο που αντιθετικά κυριαρχεί στο δεύτερο μέρος («Ιστορία») είναι η ρεαλιστική εκδοχή της ζωής μέσα στους διαδοχικούς εκπατρισμούς, ενώ μ' ένα πνεύμα συγκαταβατικότερο και σχεδόν στοργικό εξιστορούνται οι μέρες της Κατοχής στο τρίτο και τελευταίο μέρος. («Ροή»), όπου ολοφάνερα η πρόσληψη του χρόνου από τις συνειδήσεις των ηρώων αρνείται διακριτικά να δεχτεί ότι πρόκειται για παρελθόν.